Laatste Meningen

11-06-2008 | Jan Oldenziel| 0 reacties

De gay-community mag zich de afgelopen weken “verheugen” in een toenemende belangstelling vanuit de media. De aanleiding voor deze belangstelling is helaas een iets minder “verheugende”.


Een groeiende mate van intolerantie richting de gays wordt steeds meer waarneembaar. Zowel in het Parool als de Volkskrant (en ook steeds meer via het NOS Journaal en NOVA) wordt melding gemaakt van geweld richting homo’s in het Amsterdamse uitgangsleven. Jongens die in elkaar zijn geslagen, in de Amsterdamse grachten met doodangsten uren moeten rondzwemmen en taxi’s die steeds dichter bij de deuren van de clubs hun cliëntèle moeten oppikken.
De redenen zijn een ieder bekend; hier is inmiddels genoeg over gepubliceerd.
Aan de vooravond van het Pride Weekend in Amsterdam mag je concluderen dat wij, voor het eerst sinds jaren, weer reden genoeg hebben om, naast het feesten, ook een politiek en maatschappij kritisch geluid te laten horen. We kunnen er lang om heen draaien, de boel bagatelliseren en kleiner maken dan het is maar de realiteit blijft overeind, er is duidelijk een verandering waarneembaar, niet alleen in het gedrag richting gays, ook in het gedrag vanuit de gays zelf.

Ter achtergrondinformatie: Op dit moment zit ik in Sydney; een geweldige stad met mooie stranden, een bruisende energie, een go-for-it mentaliteit en een grote gay-community. Binnen de gay-community heeft Sydney een behoorlijke reputatie op dat gebied opgebouwd met de Mardi Gras, een equivalent van de GayPride.
Ik weet nog dat ik enkele jaren geleden met mijn vriend naar de Mardi Gras Parade ging en me verbaasde over het aantal politieke statements wat ik daar tegenkwam. Mijn conclusie op dat moment was; Tja … hier hebben de gays nog een hele wereld te veroveren en is er nog genoeg om voor te vechten. Wat dat betreft is de Amsterdamse Pride toch wel wat oppervlakkeriger geworden,wat valt er nog voor ons te verdedigen? Gaypride in Amsterdam staat gelijk aan feesten, feesten en nog eens feesten.

How little did I know.

Als er één jaar was waarin de Gays een statement naar de buitenwereld konden maken, aandacht konden vragen voor een aantal zorgwekkende ontwikkelingen, support konden gebruiken van ons locale bestuur, zou het DIT jaar geweest zijn. Dit gezegd hebbende is de move van het Amsterdamse stadsbestuur, om minder vergunningen voor gay evenementen te verstrekken als gevolg van een football Tournament, op zijn zachtst gezegd een “niet al te gelukkige …”. Er valt over deze beslissing van alles te zeggen; ook op deze site is hier genoeg over te vinden. Ondanks alle meningen voor en tegen blijft uiteindelijk maar één ding over. De gemeente heeft een keuze gemaakt en de keuze viel in het voordeel van de voetbalsupporters en in het nadeel van ons Pride Weekend !

Ik hoop dat, juist door deze achtergronden, wij er dit jaar in slagen om méér en méér, als community én eenheid ons geluid kunnen laten horen. En dat ook willen laten horen !!!!

Want behalve de dreiging van buitenaf moet ik eerlijk zeggen dat ik me de laatste tijd ook oprecht zorgen begin te maken over de dreiging welke binnen onze community aanwezig is. Steeds vaker merk ik bij gays een neiging naar het politiek correcte hetgeen zich kenmerkt door gedrag als “laten we vooral niet proberen op te vallen”, “elkaar een hand geven op straat moeten we maar niet meer doen”, kortom gedrag waarvan je op zijn minst kunt zeggen  “straight acting” begint de ultieme overlevingsvorm voor gays te worden.

Op een gaysite trof ik een forum aan waarin een discussie werd gevoerd over de Campaign “ Tolerance United”. Behalve (gelukkig een meerderheid) aan sympathisanten trof ik ook een grote groep gays aan welke een zeer kritisch geluid liet horen over de manier waarop deze campagne vorm is gegeven. Voornamelijk het feit dat op de posters lichtelijk bloot valt waar te nemen stuitte bij deze groep op grote bezwaren. “ Dit soort zaken moeten we gewoon niet meer doen”, “ Dit is olie op het vuur gooien”.
De reacties laten zich het best samenvatten als: Be gay but….Don’t show it !!!

Deze groep gays hoeft in elk geval niet bang te zijn dat zij door de recente ontwikkelingen weer in de kast worden geduwd, zij hebben helaas zelf al besloten deze kast te preferen en trekken zich terug in hun “comfortzone”. Steeds meer en meer is dit gedrag van zelfcensuur waarneembaar. Bang als we zijn om de confrontatie aan te gaan besluiten we de voorkeur te geven aan een stille en timide houding.
Voor wat dat betreft kunnen we de tegenstanders van de gay-community feliciteren toch ? Mission accomplished !!

Terugkijkend over de afgelopen jaren mogen we concluderen dat we gezegend waren met een “min of meer gespreid bedje”. Wij leven anno 2007 in een wereld waarin de gays een duidelijke plek hebben ingenomen, een plek waarvan de geschiedenis ons echter heeft geleerd dat wij deze niet zomaar cadeau hebben gekregen. Wij hebben een lange weg afgelegd. De vorige generaties hebben hard en fel moeten vechten tegen de gevestigde orde, stapje voor stapje heeft dit uiteindelijk geresulteerd in een samenleving welke de gays een duidelijke en gelijkwaardige positie heeft gegeven ten opzichte van de hetero’s.
Door het knokken van onze “voorouders” hebben wij ons als gays jarenlang mogen verheugen in een situatie waarin wij eigenlijk alleen maar achterover konden hangen en ons feestend door de jaren heen konden bewegen.

Nu wordt er duidelijk gemorreld aan deze verworvenheden, onze positie is in gedrang en we worden voor de keuze gesteld. Laten wij ons (al dan niet uit eigen beweging) terug dringen in de kast en nemen wij genoegen met het feit dat “bepaalde zaken tegenwoordig nu gewoonweg niet meer kunnen?” of laten wij van ons horen ? Niet alleen uit respect voor degenen die ons zijn voorgegaan maar bovenal, voor degenen die nog gaan komen.

Mijn keuze is gemaakt! Durf jij?
 



Jouw Reactie
Je naam :
Je e-mailadres :
 
Title Van Je reactie :
Je reactie :
   
Vul hiernaast de twee woorden in :
Over Ons

Onbekend maakt onbemind. Tolerance United wil de wederzijdse communicatie tussen homos en hetero's verbeteren.

Onze Projecten

Een postercampagne die ten doel heeft om homoseksualiteit binnen levensbeschouwelijke kring op een positieve manier bespreekbaar te maken.

Contact
Pers

Tolerance United krijgt gelukkig veel media aandacht voor haar projecten. Wij werken graag mee en staan altijd klaar voor het beantwoorden van vragen.

Neem voor meer informatie contact met ons op via telefoonnummer 06-45781437.

Persbericht Geloof in Liefde >>
Recente berichten in de Media >>